Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Σεπτέμβριος, 2012

90 χρόνια μετά το 1922: Μνήμη γενοκτονίας του μικρασιατικού ελληνισμού

Εικόνα
Οι περισσότεροι από όσους παρευρισκόμαστε εδώ πιστεύω ότι θυμόμαστε μια ιδιαίτερη εκπομπή του κρατικού ραδιοφώνου, που παιζόταν μετά το μεσημεριανό δελτίο ειδήσεων. Ήταν οι «Αναζητήσεις του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού». Ανάμεσα στις δεκάδες σύντομες ανακοινώσεις ανθρώπων που αναζητούσαν συγγενείς τους, υπήρχαν κάποιες που μου έχουν εντυπωθεί ανεξίτηλα στη μνήμη: Πρόκειται για ανθρώπους που αναζητούσαν αδέλφια, γονείς και συγγενείς από τις φοβερές μέρες της Μικρασιατικής Καταστροφής.Ήταν μέσα της δεκαετίας του 1980. Περισσότερα από εξήντα χρόνια είχαν περάσει, τότε, κι όμως ακόμη υπήρχαν άνθρωποι που είχαν ακόμη μέσα τους την ελπίδα να μάθουν κάτι για τους αγαπημένους τους, που τους αποχωρίστηκαν με βίαιο τρόπο μέσα σε μερικές μόνο στιγμές, στο τέλος του καλοκαιριού του 1922.
Καθεμιά απ’ αυτές τις ανακοινώσεις έκρυβε και μια μικρή ιστορία από εκείνες τις δεκάδες χιλιάδες που συνθέτουν την εικόνα της μεγαλύτερης ανθρωπιστικής καταστροφής που γνώρισε ο Ελληνισμός, ίσως σε ολόκληρο το φάσμα …

Φεγγάρι εδώ, φεγγάρι εκεί...

Εικόνα
Το φωτισμένο Αργοστόλι ερχόταν όλο και πιο κοντά και το φεγγάρι ήταν ήδη ψηλά. Δεύτερη φορά τούτο τον Αύγουστο ήταν γεμάτο. Το μπλε βατράχι (το αμάξι μου) με είχε πάρει λίγο νωρίτερα από μια γιορτή αγαπημένων φίλων – εκεί είχα τη χαρά να πάρω για λίγο στην αγκαλιά μου το μωράκι τους. Όσοι έχετε κρατήσει ένα μωρό στην αγκαλιά σας (κατά προτίμηση ήσυχο) φαντάζομαι ότι το έχετε νιώσει αυτό το φανταστικό συναίσθημα της ζωής που με μικρά ματάκια εξερευνά αυτόν τον τεράστιο περίεργο κόσμο. Και για εκείνη τη στιγμή, που ο κόσμος όλος είναι η δικιά σας αγκαλιά, ίσως έχετε νιώσει κι εκείνο το άλλο, περίεργο συναίσθημα, που κλείνεται όλο σε μια ερώτηση: Τι είδους κόσμο θα γνωρίσουν αυτά τα ματάκια;
Περνούσα από τη Λάση, την πολυσύχναστη το καλοκαίρι τουριστική περιοχή, λίγο έξω από τη μικρή μας πόλη. Φώτα, φασαρία ανακατεμένη με παράταιρες μεταξύ τους μουσικές, κτίρια κι αυτά παράταιρα, άνθρωποι, ζωή. Αυτή είναι; Το μπλε βατράχι διέσχισε τη μεγάλη ευθεία, σαν να περνάει ανάμεσα σε χαρούμενες σει…